Vanaf de eerste face‑off was duidelijk dat Nederland het initiatief wilde nemen. Oranje had over grote delen van de wedstrijd het puckbezit en zette Groot‑Brittannië regelmatig onder druk. Dat overwicht kwam vooral tot uiting in het schotvolume, waarbij Nederland meer pogingen richting het Britse doel loste, maar telkens stuitte op de goed keepende Nicole Jackson.

De eerste periode werd gekenmerkt door veel strijd en enkele straffen aan Britse zijde, maar Nederland wist het numerieke overwicht niet om te zetten in een doelpunt. Ook in de tweede periode bleef het spel gelijk opgaand. Beide teams kregen kansen, maar de defensieve organisatie stond aan beide kanten goed en de keepers hielden hun doelen schoon.

In de derde periode probeerde Nederland het tempo verder op te voeren. Ondanks een straf tegen Hilde Huisman en eerdere penalty’s tegen Esther de Jong bleef Oranje ook in ondertal stabiel. Groot‑Brittannië kwam nauwelijks tot uitgespeelde kansen, maar ook Nederland vond geen opening, waardoor overtime noodzakelijk werd.

In de verlenging kregen beide teams nog mogelijkheden, maar ook hier viel de golden goal niet. Daarmee moest de beslissing vallen in de shoot‑out. Na treffers over en weer bleek Groot‑Brittannië uiteindelijk het meest efficiënt. De beslissende poging van Ellin Rees gaf de Britten de shoot‑outwinst, ondanks meerdere cruciale reddingen van Eline Gabriele.

Nederland moest daarmee genoegen nemen met een nipte nederlaag, maar liet opnieuw zien defensief uitstekend te staan en het spel te kunnen controleren op dit WK.