In Memoriam: Bert Simons (79) vakman vol passie

Oud-materiaalman Eaters en Oranje

28 mei 2026 13:57

Door Joep Meijsen

Marlies en Jenny Goessens, onder meer drijvende krachten achter de groei en het succes van het vrouwenijshockey in Nederland, hebben Bert Simons tientallen jaren gekend. ‘Een geweldige man. Altijd behulpzaam en met een luisterend oor’, zegt Jenny. ‘Hij bedacht altijd nieuwe dingen voor zijn werk als materiaalman en kon dat dan zelf maken.’ 

De betrokkenheid van Bert Simons bij het Nederlandse ijshockey begon toen zijn zoon Roy begon met ijshockey bij de inmiddels verdwenen club in Valkenburg. Simons werkte in het onderhoud in de chemische industrie in Zuid-Limburg en ging zich bij de club met de materialen bezighouden. Een activiteit die hij daarna, samen met zijn echtgenote Mia, tientallen jaren voortzette bij het eerste team van Geleen en vanaf 2000 ruim twintig jaar bij het nationale mannenteam en andere vertegenwoordigende ploegen. ‘Al zijn vakantiedagen gingen op aan het ijshockey. Uitzondering was de TT in Assen waar hij ieder jaar naartoe ging. Motorrijden was zijn andere passie. Hij kwam vaak op de motor naar de ijsbaan.'

Bij Eaters en Oranje werkte hij jaren samen met de in 2014 overleden Matje Hautvast. Met wie hij ook de liefhebberij voor het sparen van ijshockeyspeldjes deelde. Na het overlijden van Hautvast nam hij de speldjescollectie over, een verzameling waar hij erg trots op was en die hij voortdurend uitbreidde. ‘Altijd als je ergens naartoe ging, dacht je direct aan Bert en vergat je nooit om voor hem een speldje mee te nemen.’ 

Jenny Goessens herinnert zich nog dat Bert als equipment manager meeging met de U18-vrouwen in Mexico. ‘Zonder hem hadden we daar geen goud gewonnen. Hij liep daar tegen een longontsteking op, maar bleef doorgaan. Zorgde dat alles perfect op orde was voor de meiden. Dat zegt iets over met hoeveel passie hij zijn werk deed.’ 

Vakman pur sang

‘Een fijne, lieve man. Mijn maatje bij het nationale team’, zegt oud-teammanager van Oranje Jeroen Zwaanswijk over Simons. ‘Hij was een vakman pur sang. Altijd beleefd, met een goede band met de spelers en enorm belangrijk rond de wedstrijden van Oranje. Ik heb al die jaren heel fijn met hem gewerkt. Kijk echt met warmte en plezier terug op die periode.’

Ook Zwaanswijk herinnert zich de apparatuur die Simons zelf maakte en meenam naar kampioenschappen, zoals de zelf in elkaar gelaste handschoenendroger. ‘Ik ken weinig materiaalmensen die zo compleet waren in hun materiaal. Hij was daar heel zuinig op, maar niemand deed tevergeefs een beroep op hem. Ook scheidsrechters en andere teams wisten hem en zijn vakmanschap te vinden.’ 

Simons deed zijn werk meestal in een goed humeur, maar had wel een hekel aan andere mensen die ongevraagd aan zijn materiaal zaten. ‘Je moest niet ongevraagd een rolletje tape meenemen. Bert zorgde er ook altijd voor dat er filterkoffie was. Daar lag een lepeltje bij voor de suiker en melk. Altijd hetzelfde lepeltje. Als iemand dat per ongeluk meenam na het roeren dan werd hij narrig en ging direct op zoek naar de dader’, weet de oud-teammanager. 

Zwaanswijk wijst ook op de sterke band tussen Bert Simons en zijn enkele jaren geleden overleden echtgenote Mia. ‘Ze waren echt een team. Toen we met de U20 naar Tallinn gingen, wilde hij wel mee. Maar alleen onder voorwaarde dat Mia ook mee mocht. Zij zijn toen met een busje vol materiaal in heel slecht weer daar naartoe gereden. Lange vertraging bij de boot ook. Dat was een hele toer. We moesten toen de eerste training afwerken met geïmproviseerd materiaal, terwijl Frankrijk ons stond uit te lachen. Maar dat kwam allemaal goed.’ 

Kletsen met Bert en Mia

Mike Ninaber is nu materiaalman bij Eaters en later ook bij het Nederlands team en werkte in beide functies nauw samen met Simons. ‘Ik ben 21 seizoenen geleden begonnen met Bert. Ik kende Danny Peters die toen bij het eerste team van Eaters betrokken was en vroeg of ik iets kon doen. Hij zei, kom maar eens praten met Bert en Mia en als het klikt, kun je hun helpen. Uiteindelijk hebben we 17 seizoenen samengewerkt. Het Olympisch kwalificatietoernooi in Kazachstan een paar jaar geleden was de laatste keer bij Oranje.’ 

Daarbij fungeerde Simons als de leermeester voor Ninaber. En de invloed van Simons is nog steeds in alle aspecten van zijn werk voor club en nationale ploeg zichtbaar. ‘Ik slijp met zijn machine en gebruik nog steeds het materiaal dat hij aan de club heeft verkocht.’ Zelfs het koffielepeltje van Bert Simons is nog altijd in gebruik. ‘Geloof me, iedereen die in het nationale team gespeeld heeft, kent het verhaal met het lepeltje.’ 

Ninaber omschrijft Simons als een échte vakman. In zijn tijd een van de besten. ‘Jongens kwam altijd graag bij hem. Op de oude ijsbaan in Geleen hadden we dat kleine hokje en daar kwamen ze dan voor of na de wedstrijd koffie of een pilsje drinken en kletsen met Bert en Mia. Ik zag ze zelf in die tijd ook echt wel als een soort tweede ouders. Heel fijne mensen.’ 

Ninaber: 'Bert was daarbij wel altijd Bert en kon soms nors uit de hoek komen. Maar als je hem kende, dan stond hij altijd voor je klaar. Hij probeerde voor alles een oplossing te vinden, ook voor anderen. Hij zei daarbij tegen tegenstanders ook dat ze altijd bij hem terecht konden, behalve tijdens de play-offs. Dat is een uitspraak die ik ook altijd gebruik.’ 

Een hoogtepunt voor Ninaber en Simons was het eerste kampioenschap van Eaters in 2012. ‘Ik koester de foto van Bert, Mia en mezelf met de kampioensbeker.’ 

Als coach geen omkijken naar

Bondscoach Doug Mason werkte in verschillende periodes bij de nationale ploeg met Bert Simons en heeft louter goede dingen te zeggen over de overleden oud-equipment-manager. ‘Ik heb in mijn loopbaan met heel wat materiaalmannen gewerkt, heel veel goede en enkele minderen. Bert hoort absoluut bij de goede. Een Pietje precies. Je had er als coach met hem geen omkijken naar. Hij zorgde ervoor dat je over de materialen nooit zorgden had. Hij wist wat hij moest doen en zorgde dat het geregeld was.’ 

Mason herinnert zich Simons als iemand die zelden zeurde en iedereen hetzelfde behandelde. ‘De rol is, net als voor coaches, bij een nationale ploeg natuurlijk anders dan bij de club. Je ziet de spelers tijdens een korte voorbereiding en het toernooi. Maar omdat Bert zo lang in zijn functie werkte, leerde hij de spelers wel heel goed kennen. De spelers en hij wisten wat ze aan elkaar hadden.’ 

Privé merkte Mason dat Simons na het overlijden van zijn echtgenote Mia opener werd. ‘We voerden vaker gesprekken over privé-zaken. Maar in zijn werk voor de ploeg heb ik hem altijd gezien als iemand die je zo veel mogelijk met rust liet. Je moest hem gewoon zijn gang laten gaan en dat wist je dat het klopte. Dat is voor een coach heel fijn.’ 

Lid van Verdienste

Bert Simons werd in 2021 vanwege zijn verdiensten voor het Nederlandse ijshockey benoemd tot Lid van Verdienste van IJshockey Nederland. Bestuur, bondskantoor en vrijwilligers bedanken Bert voor zijn geweldige inzet voor de ijshockeysport in Nederland en wensen familie, vrienden en bekenden veel sterkte met de verwerking van dit verlies. De uitvaart van Bert Simons heeft afgelopen woensdag plaatsgevonden.